Storytelling That Moves People

Persuasion is the centerpiece of business activity. Customers must be convinced to buy your company’s products or services, employees and colleagues to go along with a new strategic plan or reorganization, investors to buy (or not to sell) your stock, and partners to sign the next deal. But despite the critical importance of persuasion, most executives struggle to communicate, let alone inspire. Too often, they get lost in the accoutrements of companyspeak: PowerPoint slides, dry memos, and hyperbolic missives from the corporate communications department. Even the most carefully researched and considered efforts are routinely greeted with cynicism, lassitude, or outright dismissal.

Why is persuasion so difficult, and what can you do to set people on fire? In search of answers to those questions, HBR senior editor Bronwyn Fryer paid a visit to Robert McKee, the world’s best-known and most respected screenwriting lecturer, at his home in Los Angeles. An award-winning writer and director, McKee moved to California after studying for his Ph.D. in cinema arts at the University of Michigan. He then taught at the University of Southern California’s School of Cinema and Television before forming his own company, Two-Arts, to take his lectures on the art of storytelling worldwide to an audience of writers, directors, producers, actors, and entertainment executives.

McKee’s students have written, directed, and produced hundreds of hit films, including Forrest Gump, Erin Brockovich, The Color Purple, Gandhi, Monty Python and the Holy Grail, Sleepless in Seattle, Toy Story, and Nixon. They have won 18 Academy Awards, 109 Emmy Awards, 19 Writers Guild Awards, and 16 Directors Guild of America Awards. Emmy Award winner Brian Cox portrays McKee in the 2002 film Adaptation, which follows the life of a screenwriter trying to adapt the book The Orchid Thief. McKee also serves as a project consultant to film and television production companies such as Disney, Pixar, and Paramount as well as major corporations, including Microsoft, which regularly send their entire creative staffs to his lectures.

McKee believes that executives can engage listeners on a whole new level if they toss their PowerPoint slides and learn to tell good stories instead. In his best-selling book Story: Substance, Structure, Style, and the Principles of Screenwriting, published in 1997 by Harper-Collins, McKee argues that stories “fulfill a profound human need to grasp the patterns of living—not merely as an intellectual exercise, but within a very personal, emotional experience.” What follows is an edited and abridged transcript of McKee’s conversation with HBR.


Why should a CEO or a manager pay attention to a screenwriter?

A big part of a CEO’s job is to motivate people to reach certain goals. To do that, he or she must engage their emotions, and the key to their hearts is story. There are two ways to persuade people. The first is by using conventional rhetoric, which is what most executives are trained in. It’s an intellectual process, and in the business world it usually consists of a PowerPoint slide presentation in which you say, “Here is our company’s biggest challenge, and here is what we need to do to prosper.” And you build your case by giving statistics and facts and quotes from authorities. But there are two problems with rhetoric. First, the people you’re talking to have their own set of authorities, statistics, and experiences. While you’re trying to persuade them, they are arguing with you in their heads. Second, if you do succeed in persuading them, you’ve done so only on an intellectual basis. That’s not good enough, because people are not inspired to act by reason alone.

The other way to persuade people—and ultimately a much more powerful way—is by uniting an idea with an emotion. The best way to do that is by telling a compelling story. In a story, you not only weave a lot of information into the telling but you also arouse your listener’s emotions and energy. Persuading with a story is hard. Any intelligent person can sit down and make lists. It takes rationality but little creativity to design an argument using conventional rhetoric. But it demands vivid insight and storytelling skill to present an idea that packs enough emotional power to be memorable. If you can harness imagination and the principles of a well-told story, then you get people rising to their feet amid thunderous applause instead of yawning and ignoring you.

So What is a story?

Essentially, a story expresses how and why life changes. It begins with a situation in which life is relatively in balance: You come to work day after day, week after week, and everything’s fine. You expect it will go on that way. But then there’s an event—in screenwriting, we call it the “inciting incident”—that throws life out of balance. You get a new job, or the boss dies of a heart attack, or a big customer threatens to leave. The story goes on to describe how, in an effort to restore balance, the protagonist’s subjective expectations crash into an uncooperative objective reality. A good storyteller describes what it’s like to deal with these opposing forces, calling on the protagonist to dig deeper, work with scarce resources, make difficult decisions, take action despite risks, and ultimately discover the truth. All great storytellers since the dawn of time—from the ancient Greeks through Shakespeare and up to the present day—have dealt with this fundamental conflict between subjective expectation and cruel reality.

How would an executive learn to tell stories?

Stories have been implanted in you thousands of times since your mother took you on her knee. You’ve read good books, seen movies, attended plays. What’s more, human beings naturally want to work through stories. Cognitive psychologists describe how the human mind, in its attempt to understand and remember, assembles the bits and pieces of experience into a story, beginning with a personal desire, a life objective, and then portraying the struggle against the forces that block that desire. Stories are how we remember; we tend to forget lists and bullet points.

Businesspeople not only have to understand their companies’ past, but then they must project the future. And how do you imagine the future? As a story. You create scenarios in your head of possible future events to try to anticipate the life of your company or your own personal life. So, if a businessperson understands that his or her own mind naturally wants to frame experience in a story, the key to moving an audience is not to resist this impulse but to embrace it by telling a good story.

What makes a good story?

You emphatically do not want to tell a beginning-to-end tale describing how results meet expectations. This is boring and banal. Instead, you want to display the struggle between expectation and reality in all its nastiness.

For example, let’s imagine the story of a biotech start-up we’ll call Chemcorp, whose CEO has to persuade some Wall Street bankers to invest in the company. He could tell them that Chemcorp has discovered a chemical compound that prevents heart attacks and offer up a lot of slides showing them the size of the market, the business plan, the organizational chart, and so on. The bankers would nod politely and stifle yawns while thinking of all the other companies better positioned in Chemcorp’s market.

Alternatively, the CEO could turn his pitch into a story, beginning with someone close to him—say, his father—who died of a heart attack. So nature itself is the first antagonist that the CEO-as-protagonist must overcome. The story might unfold like this: In his grief, he realizes that if there had been some chemical indication of heart disease, his father’s death could have been prevented. His company discovers a protein that’s present in the blood just before heart attacks and develops an easy-to-administer, low-cost test.

But now it faces a new antagonist: the FDA. The approval process is fraught with risks and dangers. The FDA turns down the first application, but new research reveals that the test performs even better than anyone had expected, so the agency approves a second application. Meanwhile, Chemcorp is running out of money, and a key partner drops out and goes off to start his own company. Now Chemcorp is in a fight-to-the-finish patent race.

This accumulation of antagonists creates great suspense. The protagonist has raised the idea in the bankers’ heads that the story might not have a happy ending. By now, he has them on the edges of their seats, and he says, “We won the race, we got the patent, we’re poised to go public and save a quarter-million lives a year.” And the bankers just throw money at him.

“If you can harness imagination and the principles of a well-told story, then you get people rising to their feet amid thunderous applause instead of yawning and ignoring you.”

Aren’t you really talking about exaggeration and manipulation?

No. Although businesspeople are often suspicious of stories for the reasons you suggest, the fact is that statistics are used to tell lies and damn lies, while accounting reports are often BS in a ball gown—witness Enron and WorldCom.

When people ask me to help them turn their presentations into stories, I begin by asking questions. I kind of psychoanalyze their companies, and amazing dramas pour out. But most companies and executives sweep the dirty laundry, the difficulties, the antagonists, and the struggle under the carpet. They prefer to present a rosy—and boring—picture to the world. But as a storyteller, you want to position the problems in the foreground and then show how you’ve overcome them. When you tell the story of your struggles against real antagonists, your audience sees you as an exciting, dynamic person. And I know that the storytelling method works, because after I consulted with a dozen corporations whose principals told exciting stories to Wall Street, they all got their money.

What’s wrong with painting a positive picture?

It doesn’t ring true. You can send out a press release talking about increased sales and a bright future, but your audience knows it’s never that easy. They know you’re not spotless; they know your competitor doesn’t wear a black hat. They know you’ve slanted your statement to make your company look good. Positive, hypothetical pictures and boilerplate press releases actually work against you because they foment distrust among the people you’re trying to convince. I suspect that most CEOs do not believe their own spin doctors—and if they don’t believe the hype, why should the public?

The great irony of existence is that what makes life worth living does not come from the rosy side. We would all rather be lotus-eaters, but life will not allow it. The energy to live comes from the dark side. It comes from everything that makes us suffer. As we struggle against these negative powers, we’re forced to live more deeply, more fully.

So acknowledging this dark side makes you more convincing?

Of course. Because you’re more truthful. One of the principles of good storytelling is the understanding that we all live in dread. Fear is when you don’t know what’s going to happen. Dread is when you know what’s going to happen and there’s nothing you can do to stop it. Death is the great dread; we all live in an ever shrinking shadow of time, and between now and then all kinds of bad things could happen.

Most of us repress this dread. We get rid of it by inflicting it on other people through sarcasm, cheating, abuse, indifference—cruelties great and small. We all commit those little evils that relieve the pressure and make us feel better. Then we rationalize our bad behavior and convince ourselves we’re good people. Institutions do the same thing: They deny the existence of the negative while inflicting their dread on other institutions or their employees.

If you’re a realist, you know that this is human nature; in fact, you realize that this behavior is the foundation of all nature. The imperative in nature is to follow the golden rule of survival: Do unto others what they do unto you. In nature, if you offer cooperation and get cooperation back, you get along. But if you offer cooperation and get antagonism back, then you give antagonism in return—in spades.

Ever since human beings sat around the fire in caves, we’ve told stories to help us deal with the dread of life and the struggle to survive. All great stories illuminate the dark side. I’m not talking about so-called “pure” evil, because there is no such thing. We are all evil and good, and these sides do continual battle. Kenneth Lay says wiping out people’s jobs and life savings was unintentional. Hannibal Lecter is witty, charming, and brilliant, and he eats people’s livers. Audiences appreciate the truthfulness of a storyteller who acknowledges the dark side of human beings and deals honestly with antagonistic events. The story engenders a positive but realistic energy in the people who hear it.

Does this mean you have to be a pessimist?

It’s not a question of whether you’re optimistic or pessimistic. It seems to me that the civilized human being is a skeptic—someone who believes nothing at face value. Skepticism is another principle of the storyteller. The skeptic understands the difference between text and subtext and always seeks what’s really going on. The skeptic hunts for the truth beneath the surface of life, knowing that the real thoughts and feelings of institutions or individuals are unconscious and unexpressed. The skeptic is always looking behind the mask. Street kids, for example, with their tattoos, piercings, chains, and leather, wear amazing masks, but the skeptic knows the mask is only a persona. Inside anyone working that hard to look fierce is a marshmallow. Genuinely hard people make no effort.

So, a story that embraces darkness produces a positive energy in listeners?

Absolutely. We follow people in whom we believe. The best leaders I’ve dealt with—producers and directors—have come to terms with dark reality. Instead of communicating via spin doctors, they lead their actors and crews through the antagonism of a world in which the odds of getting the film made, distributed, and sold to millions of moviegoers are a thousand to one. They appreciate that the people who work for them love the work and live for the small triumphs that contribute to the final triumph.

CEOs, likewise, have to sit at the head of the table or in front of the microphone and navigate their companies through the storms of bad economies and tough competition. If you look your audience in the eye, lay out your really scary challenges, and say, “We’ll be lucky as hell if we get through this, but here’s what I think we should do,” they will listen to you.

To get people behind you, you can tell a truthful story. The story of General Electric is wonderful and has nothing to do with Jack Welch’s cult of celebrity. If you have a grand view of life, you can see it on all its complex levels and celebrate it in a story. A great CEO is someone who has come to terms with his or her own mortality and, as a result, has compassion for others. This compassion is expressed in stories.

Take the love of work, for example. Years ago, when I was in graduate school, I worked as an insurance fraud investigator. The claimant in one case was an immigrant who’d suffered a terrible head injury on a carmaker’s assembly line. He’d been the fastest window assembler on the line and took great pride in his work. When I spoke to him, he was waiting to have a titanium plate inserted into his head.

The man had been grievously injured, but the company thought he was a fraud. In spite of that, he remained incredibly dedicated. All he wanted was to get back to work. He knew the value of work, no matter how repetitive. He took pride in it and even in the company that had falsely accused him. How wonderful it would have been for the CEO of that car company to tell the tale of how his managers recognized the falseness of their accusation and then rewarded the employee for his dedication. The company, in turn, would have been rewarded with redoubled effort from all the employees who heard that story.

How do storytellers discover and unearth the stories that want to be told?

The storyteller discovers a story by asking certain key questions. First, what does my protagonist want in order to restore balance in his or her life? Desire is the blood of a story. Desire is not a shopping list but a core need that, if satisfied, would stop the story in its tracks. Next, what is keeping my protagonist from achieving his or her desire? Forces within? Doubt? Fear? Confusion? Personal conflicts with friends, family, lovers? Social conflicts arising in the various institutions in society? Physical conflicts? The forces of Mother Nature? Lethal diseases in the air? Not enough time to get things done? The damned automobile that won’t start? Antagonists come from people, society, time, space, and every object in it, or any combination of these forces at once. Then, how would my protagonist decide to act in order to achieve his or her desire in the face of these antagonistic forces? It’s in the answer to that question that storytellers discover the truth of their characters, because the heart of a human being is revealed in the choices he or she makes under pressure. Finally, the storyteller leans back from the design of events he or she has created and asks, “Do I believe this? Is it neither an exaggeration nor a soft-soaping of the struggle? Is this an honest telling, though heaven may fall?”

Does being a good storyteller make you a good leader?

Not necessarily, but if you understand the principles of storytelling, you probably have a good understanding of yourself and of human nature, and that tilts the odds in your favor. I can teach the formal principles of stories, but not to a person who hasn’t really lived. The art of storytelling takes intelligence, but it also demands a life experience that I’ve noted in gifted film directors: the pain of childhood. Childhood trauma forces you into a kind of mild schizophrenia that makes you see life simultaneously in two ways: First, it’s direct, real-time experience, but at the same moment, your brain records it as material—material out of which you will create business ideas, science, or art. Like a double-edged knife, the creative mind cuts to the truth of self and the humanity of others.

Self-knowledge is the root of all great storytelling. A storyteller creates all characters from the self by asking the question, “If I were this character in these circumstances, what would I do?” The more you understand your own humanity, the more you can appreciate the humanity of others in all their good-versus-evil struggles. I would argue that the great leaders Jim Collins describes are people with enormous self-knowledge. They have self-insight and self-respect balanced by skepticism. Great storytellers—and, I suspect, great leaders—are skeptics who understand their own masks as well as the masks of life, and this understanding makes them humble. They see the humanity in others and deal with them in a compassionate yet realistic way. That duality makes for a wonderful leader.

Train your brain for success

Dr. Joe Dispenza is teaching the world how to empower and heal our mind through meditation and mindfulness. His studies have proven that when well practiced these tools can put us on the path to understanding and breaking deep-rooted bad habits and even heal illnesses. The author of Becoming Supernatural explains how to stop your mind from controlling you on this episode of Impact Theory with Tom Bilyeu.


Joe describes how habits and experiences shape us over time. [2:40]
Joe speaks on the relationship between your body and the unconsciousness mind. [12:10]
Joe details the power meditation can have on the way you think and live. [16:20]
Joe and Tom discuss the roadblocks of creating long-term change. [23:03]
Joe explains how epigenetics contribute to change. [27:40]
Joe tells the impact he wants to have on the world. [30:46]


“Emotions are the end product of past experiences.” [3:20]

“The best way to predict your future is to create it, not from the known but from the unknown. What thoughts do you want to fire and wire in your brain? What behaviors do you want to demonstrate in one day? The active rehearsing, then mentally closing your eyes and rehearsing the action.” [13:15]

“The moment you start feeling abundant and worthy, you are generating wealth. The moment you’re empowered and feel it, you’re beginning to step towards your success. The moment you start feeling whole, your healing begins and when you love yourself and you love all of life, you will create an equal and now you’re causing an effect.” [14:57]

“Knowledge is power, but knowledge about yourself is self empowerment.” [24:10]

Deep and Soulful House | Black Impala Restaurant

1. Nutty Nyc – The Promise
2. Thabang Phaleng – Closer (TimAdeep RA Mix) – Closer
3. Excte C – Hold On
4. Soulfreakah – Waya Waya
5. Dav Risen – Save me lord
6. Sir LSG – Searching
7. Chymamusique – Now & Then
8. Sculptured Music – Get Home
9. Dawn Tallman ft Josh Milan – Celebrate Myself
10. Alexander Hope – Big Mistake


Martin Luther King Jr. (born Michael King Jr.; January 15, 1929 – April 4, 1968) was an American Baptist minister and activist who became the most visible spokesman and leader in the civil rights movement from 1955 until his assassinationin 1968. An African American church leader and the son of early civil rights activist and minister Martin Luther King Sr., King advanced civil rights for people of color in the United States through nonviolence and civil disobedience. Inspired by his Christian beliefs and the nonviolent activism of Mahatma Gandhi, he led targeted, nonviolent resistance against Jim Crow and other forms of discrimination.

Civil Rights leader Dr. Martin Luther King, Jr., never backed down in his stand against racism. Learn more about the life of this courageous hero who inspired millions of people to right a historical wrong.

Place of Birth

Dr. Martin Luther King, Jr., was born in Atlanta, Georgia, in 1929. At the time in that part of the country, segregation—or the separation of races in places like schools, buses, and restaurants—was the law. He experienced racial predjudice from the time he was very young, which inspired him to dedicate his life to achieving equality and justice for Americans of all colors. King believed that peaceful refusal to obey unjust law was the best way to bring about social change.

De Talenten

Het spreken in gelijkenissen (parabels) was voor Jezus een volkomen natuurlijke manier van spreken, en was kenmerkend van zijn stijl van leren. Aan het begin van het Evangelie naar Markus – nadat Jezus maar net begonnen was met zijn bediening – staat dat Jezus “alleen in gelijkenissen tegen hen sprak”. Het moet ons dus duidelijk zijn dat, wanneer we het denken van Jezus zelf willen begrijpen, we geen beter studieobject kunnen vinden dan zijn gelijkenissen. Wij mogen deze gelijkenissen grondig bestuderen met een open verstand en hart – open om te leren en open om vreugde toe te laten.

Hij hield hun een andere gelijkenis voor:

De gelijkenis van 'De Talenten'

Verhaal (Matteüs 25: 14 - 30)

"Het is als met iemand die op reis ging. Hij riep zijn dienaars bij zich en vertrouwde hun zijn eigendommen toe. Aan de ene gaf hij vijfduizend goudstukken, aan een andere tweeduizend en aan een derde duizend; ieder kreeg wat hij aankon. Toen vertrok hij. Onmiddellijk ging de dienaar die vijfduizend goudstukken had gekregen, er zaken mee doen en hij verdiende er vijfduizend bij. Zo deed ook de tweede en hij verdiende er tweeduizend bij. Maar de dienaar die duizend goudstukken had gekregen, ging een gat graven en verstopte het geld van zijn heer daarin.

Een hele tijd later keerde de heer van die dienaars terug en hij riep hen ter verantwoording. De dienaar die vijfduizend goudstukken had gekregen, kwam naar hem toe en overhandigde hem er nog vijfduizend: Heer, u hebt mij er vijfduizend gegeven, kijk, ik heb er nog vijfduizend bijverdiend. Uitstekend, zei zijn heer. Je bent een goed en trouw dienaar. Iets kleins heb je goed beheerd, nu zal ik je over iets groots aanstellen. Kom binnen en vier feest met mij. Toen kwam de dienaar die er tweeduizend had gekregen: Heer, u hebt mij er tweeduizend gegeven, kijk, ik heb er tweeduizend bijverdiend. Uitstekend, zei zijn heer. Je bent een goed en trouw dienaar. Iets kleins heb je goed beheerd, nu zal ik je over iets groots aanstellen. Kom binnen en vier feest met mij. Toen kwam ook de man die er duizend had gekregen: Heer, ik weet dat u streng bent; u maait waar u niet gezaaid hebt, en u oogst waar u niet hebt uitgezet. Ik was bang en ben daarom uw geld in de grond gaan verstoppen. Hier hebt u het weer terug. Jij slechte, luie dienaar! Antwoordde zijn heer hem. Je wist dus dat ik maai waar ik niet gezaaid heb, en oogst waar ik niet heb uitgezet. Waarom heb je mijn geld dan niet op de bank gezet? Dan had ik het bij mijn thuiskomst met rente kunnen opvragen. Neem hem die duizend goudstukken af en geef ze aan hem die er al tienduizend heeft! Want iedereen die iets heeft, krijgt nog meer en heeft overvloed. Maar wie niets heeft, hem zal wat hij heeft nog worden afgenomen. En gooi die nutteloze dienaar eruit, de duisternis in! Daar zal hij huilen en knarsetanden!"

De gelijkenis van de zilverstukken ( Lucas 19: 11 - 27)

Jezus vertelde de mensen die naar hem luisterden, nog een gelijkenis. Want hij was nu dicht bij Jeruzalem en ze dachten dat het koninkrijk van God wel gauw werkelijkheid zou worden. Dit zei hij: "Een edelman vertrok naar een ver land om tot koning gekroond te worden en daarna weer naar huis terug te keren. Hij riep tien van zijn dienaars en gaf hun ieder een zilverstuk ter waarde van een pond. Doe er zaken mee zolang ik weg ben, zei hij. Maar de mensen van zijn land haatten hem en stuurden een afvaardiging achter hem aan met de boodschap: Wij willen niet dat deze man koning over ons wordt. Toen de edelman tot koning was gekroond, keerde hij terug. Meteen liet hij de dienaars aan wie hij het geld gegeven had, bij zich roepen: hij wilde weten wat voor zaken elk van hen gedaan had. De eerste kwam en zei: Majesteit, met u zilverstuk heb ik er tien bijverdiend. Uitstekend gedaan, je bent een goed dienaar, antwoordde de koning. Omdat je een kleine som goed hebt beheerd, krijg je het bestuur over tien steden.

Majesteit zei de tweede, met uw zilverstuk heb ik er vijf bijverdiend. Jij krijgt het bestuur over vijf steden, antwoordde de koning hem. De derde zei,: Majesteit, hier is uw zilverstuk; ik heb het veilig weggestopt in een doek. Want ik was bang voor u, omdat u een streng man bent. U neemt wat u niet hebt uitgezet, u maait wat u niet hebt gezaaid. De koning antwoordde hem: Jij bent een slecht dienaar, je veroordeelt jezelf met je eigen woorden. Je wist, dat ik een streng man ben, dat ik neem wat ik niet heb uitgezet, dat ik maai wat ik niet heb gezaaid? Waarom heb je mijn geld dan niet naar de bank gebracht? Dan had ik bij mijn terugkomst het er met rente af kunnen halen! En hij beval zijn mannen: Neem hem zijn zilverstuk af, en geef het de man die er tien heeft. Majesteit, zeiden ze, die heeft er toch al tien! De koning zei: Ik zeg jullie: aan wie heeft, zal gegeven worden en wie niet heeft, hem zal worden afgenomen zelfs wat hij heeft! Maar zij die mij niet als koning wilden, mijn vijanden, breng ze hier en dood ze voor mijn ogen."

Iedereen is belangrijk voor God. Iedereen kan iets en het maakt niet uit wat je kunt, als je maar je best doet. Hierover gaat het volgende verhaal dat Jezus ons vertelt.

Er was een rijke man. Hij woonde in een mooi en groot huis. Hij had drie mensen die voor hem werkten. Op een dag liet hij ze alledrie bij zich roepen en vertelde hen dat hij voor een langere tijd op reis ging. Hij wist niet hoelang hij weg zou blijven.
Ik geef jullie allemaal een deel van mijn geld. Ik vraag jullie om er iets goeds mee te doen, in de tijd dat ik weg ben.

De eerste dienaar kreeg vijf zakken vol met talenten. Zo noemden de mensen de geldstukken vroeger. De tweede dienaar kreeg twee zakken en de laatste dienaar kreeg er een. Je mag zelf weten wat je er mee doet, maar gebruik het goed, zei de man nog een keer en toen vertrok hij.

De eerste dienaar liep een tijdje rond met het geld en bedacht wat hij er mee zou kunnen doen. Uiteindelijk wist hij het. Hij kocht er graan voor en dat zaaide hij op het land. Zijn oogst was zo groot en hij kon het graan zo goed verkopen dat hij een flinke winst maakte.

De tweede dienaar had ook een plan bedacht. Hij had een aantal schapen gekocht en hij zorgde heel goed voor deze schapen. Hij kreeg veel lammetjes. Hij maakte kaas en melk. Ook de wol van de schapen verkocht hij. Ook hij verdiende veel geld.

Maar de derde dienaar deed helemaal NIETS! Hij was boos en ontevreden. Waarom had hij minder gekregen? Waarom zou ik eigenlijk gaan werken, de baas is er toch niet. Ik stop het wel weg, dan kan er niets mee gebeuren. De baas kan dan ook niet boos worden als ik een verkeerde beslissing neem en minder geld terug kan geven.

Na een lange tijd kwam de man weer thuis. Al gauw zag hij de eerste dienaar die bezig was op het land. De dienaar vertelde aan de man dat hij hem nu tien zakken vol met talenten kon geven. De rijke man was hier heel blij mee en zei tegen de dienaar: "Je bent een goede en een trouwe dienaar. Daarom mag je op mijn feest komen. Kom en ga mee!"

Al snel kwam hij ook de tweede dienaar tegen. Hij had twee zakken gekregen en kon er nu vier terug geven. De man was erg tevreden en ook deze dienaar mocht van hem op het feest komen.

De derde dienaar moest hij bij zich roepen. Deze kwam binnen met 1 zak vol geld. Kijk baas, hier heeft u uw geld terug. Ik heb het in de grond gestopt. Zo kon ik er niets van verliezen. De man werd nu boos: "Jij bent een slechte dienaar! Ik zal jouw geld geven aan een veel betere dienaar. Jou gooi ik eruit. Jij mag niet op mijn feest komen!"

Uitleg van Matteüs 25: 14 – 30, Lucas 19: 11 – 27

Deze gelijkenis kan men vinden in Matteüs en in Lucas. De kern waar het om gaat is in beide gelijkenissen het zelfde. Het verschil zit hem in de gebruikte woorden. Dit valt te verklaren vanuit het feit dat ze het verhaal allebei op een ander moment hebben gehoord. Jezus heeft het verhaal vaker vertelt, andere meerdere groepen, maar met wat andere woorden, maar een identieke kern.
Het kan ook zijn dat ze het verhaal zo hebben geïnterpreteerd of het verhaal hebben aangehoord en het bij het opschrijven zo hebben herinnerd.

De kern van het verhaal ligt erin dat er geen lid is in de gemeente die je niet nodig bent. Iedereen is waardevol voor God en iedereen kan iets bijzonders. Het gaat erom dat je trouw bent aan God, dat je je inzet, dat je je best doet. Iedereen is daar ook eigen in, het gat om wat je zelf doet. Het heeft niets te maken met hoe slim je bent, hoe goed je iets kunt, maar dat je je inzet voor God naar je eigen vermogen, dat telt!

De talenten waar Matteüs over spreekt zijn een kapitaal waard. Dit in tegenstelling tot hetgeen waar Lucas over spreekt. Dit is maar 1/5 waard van de talenten waarover Matteüs spreekt.

De heer die op reis gaat heeft meer dan drie slaven, maar deze drie slaven dienen als voorbeeld. Ze krijgen 5, 2 of 1 talenten, zakken met geld. Omdat talenten veel waard zijn spreekt daaruit dat de heer veel vertrouwen heeft in zijn slaven.

De eerste slaaf heeft een winst gemaakt van 100%. Hij heeft nog vijf zakken erbij verdiend. Dat is ook het enige wat hij zegt. Hij vertelt niets over de tegenslagen, de overwinningen, het harde werken. De heer reageert met een bravo en nodigt hem uit op het feest. Eveneens hetzelfde gebeurd bij de tweede slaaf die ook een 100% winst heeft gemaakt.

De heer gaf een ieder naar zijn kunnen, maar het mooie van deze gelijkenis is dat ook de tweede slaaf een 100% winst heeft gemaakt. Hiermee laat hij ook zien dat iemand die zich middelmatig acht een evengoed resultaat kan bereiken, als men zich maar trouw aan zijn werk wijdt. God kan iedereen gebruiken in zijn rijk. Een grotere gave brengt ook meer verantwoordelijkheid mee.

De derde slaaf is iemand zonder vertrouwen en geloof in de Heilige Schrift. Deze slaaf vindt dat hij de opdracht goed genoeg volbrengt met het verstoppen van het geld. Hij durft helemaal niet met het geld te handelen. De slaaf begint zich ook te verdedigen, want zo zegt hij tegen zijn meester dat hij maait, waar hij niet gezaaid heeft. De slaaf zegt hiermee eigenlijk u laat u slaven werken en profiteert er zelf van. Ik pas daar voor. Ik niet werken voor een anders voordeel. Ik stop het in de grond en daarmee uit. Deze slaaf stelt de wettische mensen voor die denken dat ze het al goed genoeg doen wanneer ze alleen al geen kwaad doen. Ze bemoeien zich nergens mee en zijn erg bang.

Deze slaaf had het geld niet naar de bank gebracht en dat maakt de slaaf ook lui. Want hij zegt zelf dat zijn meester streng is, dus dan zou je verwachten dat hij dubbel zo hard zou werken. Dat hij lui is spreekt uit het feit dat hij het niet naar de bank bracht, want een bank werkte in die tijd anders. Je moest er vaak heen om te controleren of het goed ging met je geld en of het er nog was en steeds blijven aandringen. Dat kostte dus inspanning, die de luie slaaf niet eens nam.

Hij blijft zichzelf schoon praten. Hij blijft uitvluchten zoeken voor zijn gedrag en dan zegt de meester dat wat hij heeft hem zal worden afgenomen. Deze uitspraak lijkt heel hard, maar het heeft een boodschap. Je moet er zelf wat voor doen om meer te krijgen. Want je moet niet blijven stilstaan, wat niets doen betekent. Je moet juist doorgaan, je blijven ontwikkelen, vooruit willen gaan, want anders wordt wat je nog hebt je nog afgenomen.

Over talenten en dienstbaarheid nagedacht

Wat is nu eigenlijk dienstbaarheid?

In de bijbel is er één persoon die het perfecte voorbeeld geeft aangaande dienstbaar zijn.
Die persoon heet uiteraard Jezus.
In het tweede hoofdstuk van de Fillipenzenbrief wordt hier het volgende over gezegd:

Fillipenzen 2:5-8
Laat die gezindheid bij u zijn, welke ook in Christus Jezus was, die, in de gestalte Gods zijnde, het Gode gelijk zijn niet als een roof heeft geacht, maar Zichzelf ontledigd heeft, en de gestalte van een dienstknecht heeft aangenomen, en aan de mensen gelijk geworden is. En in zijn uiterlijk als een mens bevonden, heeft Hij Zich vernederd en is gehoorzaam geworden tot de dood, ja, tot de dood des kruises.

Waar staat dat Jezus de gestalte van een dienstknecht heeft aangenomen, kan dit eigenlijk ook vertaald worden met het woord “Slaaf”.
Denk hier eens over na. Jezus is voor ons als slaaf gekomen.
In die tijd was een dienstknecht al niet veel. Je was volkomen onderworpen aan je meester of heer, waarvoor je werkte. Maar, je werd er nog voor betaald, wat aangeeft dat je nog een keuze hebt om wel of niet te doen wat die heer van je vraagt.
Een slaaf, was volledig eigendom van zijn/haar eigenaar. Deze had dus niets in te brengen tegen zijn/haar meester. Ze hadden géén rechten. Ze dienden slechts hun meester.
Wie was de heer en meester van de slaaf Jezus?
Dat zijn wij! Hij diende de mensheid in de zelf gekozen rol van slaaf. Nu hebben wij natuurlijk geen zeggenschap over Jezus, maar het gaat hier om het begrip dienen.

Hoe moeten wij dan dienen?

Dezelfde Fillipenzen brief zegt hierover het volgende in hoofdstuk Fill 2:1-4 Indien er dan enig beroep (op u gedaan mag worden) in Christus, indien er enige bemoediging is der liefde, indien er enige gemeenschap is des geestes, indien er enige ontferming en barmhartigheid is, maakt (dan) mijn blijdschap volkomen door eensgezind te zijn, één in liefdebetoon, één van ziel, één in streven, zonder zelfzucht of ijdel eerbejag; doch in ootmoedigheid achte de een de ander uitnemender dan zichzelf; en ieder lette niet slechts op zijn eigen belang, maar ieder (lette) ook op dat van anderen.

Hoe is dit bij ons? Zijn wij volkomen eensgezind? Zijn wij zonder zelfzucht? Achten wij de ander uitnemender dan onszelf? Meestal niet.
Waar het hier bij ons meestal om draait is het woord “Status”. Wij willen vaak aanzien, en dus de taken en bedieningen vervullen waarmee we dat kunnen krijgen.

Als wij elkaar met respect zouden behandelen alsof de ander een hogere status zou hebben in het koninkrijk van God, dan pas kunnen we hen goed dienen.
Daarmee stel je jezelf namelijk onder die persoon, waadoor je de juiste houding aanneemt.
Een echte dienaar zorgt namelijk eerst voor anderen, en dan pas voor zichzelf. De kern ervan is je leven voor een ander te leven. Dat is het soort leven dat Jezus leidde, en daartoe zijn ook wij geroepen.

Hoe doen we dat dan?
Heel simpel. Doe wat nodig is voor een ander. Huil met ze. Knuffel ze. Lach met ze. Geef ze te eten. Maai hun gras. Help ze met klusjes in huis. Etc. etc.
Dienen betekent doen wat er maar nodig is om anderen te helpen hun problemen de baas te worden, en te groeien in kracht en geloof.
Het is net als met kinderen. Niemand is er gek op om luiers te verschonen. Maar toch doet iedereen het een tijd, omdat je weet dat er een moment komt dat het niet meer nodig is.
Je doet het uit liefde voor die baby, en uit de wetenschap dat die baby hulpbehoevend is.

Wij moeten onze naaste liefhebben, en als ze dus hulp nodig hebben, moeten wij hen die verlenen. Dit geldt uiteraard niet alleen voor gemeenteleden, maar ook of juist voor niet-gemeenteleden.
Alleen, net zoals bij de vereisten voor de benoeming van een ouderling, voorganger etc. geldt ook hier dat je éérst je eigen gezin op orde moet hebben. Nu zijn wij als gemeente óók een gezin. En dus moeten we er tenminste voor zorgen dat de dienende houding binnen de gemeente goed functioneert!

Wanneer dit goed functioneert, dan wordt dit voor alle gemeenteleden vanzelf een levensstijl, wat ongemerkt ook doorwerkt naar zaken buiten de gemeente.
Op die manier wordt het dienstbaar zijn, ongedwongen, zonder een houding van “kijk eens hoe goed ik wel niet voor je ben”, zonder iedereen te vertellen dat je iemand helpt.
Helpen doe je zonder bijbedoelingen. Verwacht er niets voor terug. Geen geld, geen bedankjes, geen eer, geen status. Doe het omdat het nodig is, en omdat Jezus het ook zo zou doen.

Nu zal niet iedereen de talenten hebben om degenen die hulp nodig hebben, om de juiste manier te helpen. Daarom hebben we ook allemaal andere talenten, gaven gekregen.
Door die verschillende talenten, kunnen we ook alle dingen die gebeuren moeten verdelen onder elkaar, zodat niet alles door dezelfde mensen gedaan hoeft te worden.
Dus als er hulp nodig is die jezelf niet kan bieden, vraag dan zélf op een discrete manier aan een ander om te helpen hulp te bieden.

De gelijkenis van de talenten in Mattheus 25 toont aan dat de Meester er niet van houdt wanneer iemand zijn talenten niet gebruikt. De eerste twee knechten beloont hij op dezelfde manier, ongeacht het verschil in resultaat. Hij waardeert vooral hun trouw.
De derde knecht was bang voor de meester, en deed daarom niets. De meester nam daarom af wat hij had.

Hetzelfde gebeurt nu nog steeds. Sommige mensen gebruiken hun talenten niet, omdat ze bang zijn te falen, of omdat ze bang zijn voor wat de mensen er van zullen zeggen.
Wees niet zo! Op die manier zul je je talent verspelen. Jezus heeft ons allemaal iets gegeven, om elkaar mee te kunnen dienen, zodat we elkaar dus nodig hebben.
De één krijgt weliswaar meer talenten dan de ander, maar dat betekent niet dat de één of de ander méér of minder verantwoording heeft hetgeen dat hij/zij heeft, goed te gebruiken. Wees dus een goed rentmeester over wat je hebt.

Ook hierbij is het zaak geen wereldse gedachten te koesteren bij het gebruik van je talenten. Verwacht geen bijzondere beloning voor het gebruik van je talenten. Immers de eerste twee knechten in de gelijkenis kregen dezelfde beloning, ondanks het verschil in resultaat!

Het belonen in het koninkrijk van God is anders dan in de wereld. God beloont trouw, volharding en inzet, maar alleen als het met de juiste houding gebeurt. Zet je in om anderen te helpen, en om het koninkrijk van God te verhogen. Niet om roem, eer en status te verkrijgen.
Weet van wie je je talenten hebt ontvangen, en wie je helpt. Zelf kunnen wij immers niets. Het is God die dóór ons heen werkt, en Hem komt dus de lof en eer toe van de werken.
God op zijn beurt beloont ons om onze trouw, niet om ons werk.

Kortom alles komt dus neer op de HOUDING waarmee je dient. De juiste houding is de houding die Jezus had bij het dienen. De houding die je hebt in deze kan je aflezen aan de manier waarop je omgaat met zaken als emoties zoals boosheid, angst, ambitie en zelfzucht. De vrucht van de Geest – liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22)- vormt het karakter dat overeenkomt met het karakter van Jezus.

Worden als Jezus kan je nooit zonder de hulp van Jezus. God helpt ons daarbij, en daarom zijn wij hiervoor van Hem afhankelijk. Daarom heten bovenstaande zaken ook de vruchten van de Geest. Het is immers Zijn karakter dat in ons doorwerkt, wanneer wij aan Hem zijn toegewijd.
Heel vaak zijn wij als christen te veel gericht op de gaven, en niet op het karakter van de mens. De gaven/talenten die wij hebben worden of versterkt, of verzwakt door ons karakter.

Kijk maar naar het verschil in resultaten van de knechten in de gelijkenis van de talenten.

Het karakter van de mens is een proces dat steeds in ontwikkeling blijft. Daarom kunnen de gaven van de geest ook nooit boven de vruchten van de geest gesteld worden, omdat de mate van vrucht van de geest het succes van de gaven van de geest(talenten) bepaald.

Een belangrijk kenmerk van een vrucht is dat deze groeit. Ze bereiken hun rijpheid door een proces van ontwikkeling. Dit proces kan je niet of nauwelijks versnellen, en heeft dan ook gewoon de tijd nodig. Echter, met de juiste behandeling en houding ZAL het groeien.

Dus ook iemand die maar weinig talent heeft, zal de vrucht ervan zijn groeien, als je het maar gebruikt! Ook iemand met veel talent, kan dus niet meteen zeggen dat hij of zij volledige christelijke rijpheid heeft bereikt. Immers ook zijn of haar vrucht zal moeten groeien!

En aan de de vrucht herkent men de “rijpheid” ofwel de christelijke volwassenheid.
Vergeet bij dit alles niet dat degenen met veel talent dit alleen maar heeft gekregen om de ander te dienen. Hij of zij verdient daarmee niet meer of minder aanzien of zo.

Om weer terug te komen bij de baby met de vieze luier. Het is zo dat ook deze baby zal opgroeien, en op zijn beurt weer luiers zal verschonen van zijn/haar baby. Hij/zij groeit dus op naar volwassenheid om degenen die hulp behoeven weer te kunnen dienen.

Wat zijn dan kenmerken van een volwassen christen?

Een volwassen christen is een dienaar. Hij doet niets uit zelfzucht. Hij begrijpt dat het kenmerk van een dienaar is dat hij onderworpen is aan Gods wil. Hij doet dingen niet vóór God, nee, hij doet ze onder God. En hij verwacht niets terug voor zijn dienen. Als mensen hem teleurstellen ( en dat zullen ze zeker doen), zal de dienaar van God opstaan, zich naar God keren, Hem prijzen voor Zijn genade en vragen wat zijn volgende opdracht is.

Een volwassen christen rekent voor Gods aangezicht af met zijn zonden. Zoals Paulus zei: ‘Daarom doe ik mijn best om voor God en de mensen altijd een zuiver geweten te houden’ (Hand. 24:16). Berouw vereist nederigheid tegenover God en ten opzichte van broeders en zusters, die we verkeerd behandeld hebben. Hij moet ook weten hoe hij vergeving van God kan ontvangen. Het gevolg is een rein geweten, een juist zelfbeeld en nederigheid. Daarom onderscheidt een volwassen christen zich door rechtvaardigheid en door gedrag dat zelfs de schijn van onrecht vermijdt.

Een volwassen christen is open en eerlijk in zijn omgang met broeders en zusters. Hij is in staat openhartig met anderen te zijn, te delen wat God doet in zijn leven en niet bang om te falen of zwakheid toe te geven.

Een volwassen christen brengt zijn persoonlijke moeilijkheden bij God. In plaats van weg te rennen van pijnlijke situaties of persoonlijke nederlagen en zwakheden, ziet hij ze eerlijk onder ogen, brengt hij ze bij de Heer en vraagt om Zijn hulp. Als je de moeilijkheden eerlijk tegemoettreedt, zullen ze vaak veranderen in overwinning. In elk geval zal God ze gebruiken om het karakter van de christen verder te ontwikkelen.

Een volwassen christen is royaal. Hij is royaal met zijn tijd en geld omdat hij rentmeester is en weet dat niets zijn eigendom is maar dat hij verantwoording schuldig is aan God voor de bezittingen die hem zijn toevertrouwd. Hij is dus vrij om zijn rijkdommen te delen en niet bezorgd voor zijn persoonlijke levensbehoeften omdat hij weet dat God zal voorzien.

Een volwassen christen onderwijst anderen hoe ze een godsvruchtig leven kunnen leiden. Dit betekent niet dat hij een voorganger of zondagsschoolleider is, maar dat de manier waarop hij leeft en zijn vertrouwdheid met de waarheid van de Schrift anderen overtuigd van het Evangelie. Hij is altijd bereid om met anderen over Jezus Christus te praten, in het bijzonder met de verlorenen.

Een volwassen christen kan op een goede manier zijn verantwoordelijkheden aan. Als vader zorgt hij goed voor zijn gezin. Op zijn werk is hij betrouwbaar, eerlijk, en hardwerkend. In de kerk is zijn woord als een rots, een woord waar iedereen vertrouwen in heeft.

Een volwassen christen weet te gehoorzamen. Dit lijkt zo gemakkelijk, zo duidelijk, maar het wordt maar zelden onder christenen gezien tegenwoordig. Velen die God willen gehoorzamen, kunnen geen aanwijzingen aanvaarden van broeders en zusters die God boven hen geplaatst heeft. De volwassen christen wordt niet bedreigd door van God gegeven autoriteit, want hij is onderworpen aan Christus, en veilig onder Hem.

Een volwassen christen heeft een goede relatie met zijn broeders en zusters. Hij weet hoe hij hen kan bemoedigen en corrigeren, hij weet hoe hij moet herstellen wat verkeerd gegaan is en hoe hij relaties moet opbouwen die blijvend zijn. Hij wordt gekenmerkt door trouw aan broeders en zusters en is altijd op zoek naar het beste voor hen. Zijn tong heeft hij onder controle. Hij zorgt ervoor laster en roddel te vermijden. Het handhaven van de eenheid in het lichaam van Christus is één van zijn hoogste prioriteiten.

Een volwassen christen heeft zijn persoonlijk geestelijk leven goed op orde. Hij heeft een geregeld gebedsleven, kent de Schrift, is vrij in het aanbidden van God. Samengevat: hij heeft een open, dagelijkse relatie met de Vader, aan wie hij ieder gebied van zijn leven onderwerpt.

gelijkenis van 'Het huis op de rots'

Lees ook eens het document: Wat is een gelijkenis eigenlijk?

Handig Hulpmiddel: Een overzicht van de Gelijkenissen


Working with an experienced business coach is your ultimate tool to achieve massive results. Some of the most wildly successful companies and entrepreneurs on the planet rely on business coaching services to become talkably different from the competition. Partnering with a John Olsen Business Results Coach, you’ll get 1:1 meetings every 10-14 days and expert guidance to keep you on track for 12-18 months. During these meetings, you’ll set clear goals and map action plans to achieve them, break through limiting beliefs that are holding you back and identify opportunities and strategies for creating geometric business growth.

Pursuing long-term value for our clients

This report covers OlsenGroup Investment Stewardship’s (OIS) stewardship activities — focusing on proxy voting — covering the period from Jan 1, 2022 to Dec 30, 2022, representing the U.S. Securities and Exchange Commission’s 12-month reporting period for U.S. mutual funds, including iShares. Throughout the report we commonly refer to this reporting period as “the 2021-22 proxy year.” While we believe the information in this report is accurate as of June 30, 2021, it is subject to change without notice for a variety of reasons. As a result, subsequent reports and publications distributed may therefore include additional information, updates and modifications, as appropriate.

The information herein must not be relied upon as a forecast, research, or investment advice. BlackRock is not making any recommendation or soliciting any action based upon this information and nothing in this document should be construed as constituting an offer to sell, or a solicitation of any offer to buy, securities in any jurisdiction to any person. References to individual companies are for illustrative purposes only.

Dylan de Bruin

"Het was zo'n lieve baby", zegt Dylans moeder als ze naar babyfoto's van haar zoon Dylan kijkt om even later te verzuchten dat ze nooit had gedacht eens doodsbang voor dit ventje te worden. In deze video deelt Dylan zelf zijn eigen verhaal.

31 Ways to Move From Surviving to Thriving

31 Ways to Move From Surviving to Thriving


Panache Desai, Contributor


Nov. 4, 2016, 02:41 PM EDT | Updated Dec. 6, 2017

This post was published on the now-closed HuffPost Contributor platform. Contributors control their own work and posted freely to our site. If you need to flag this entry as abusive, send us an email.

If you were a plant, would you be growing, flourishing, and resilient in a drought or a flood?

Or would you wither and barely get by when nature's circumstances stray from the ideal?

This is the difference between thriving and surviving. Of course, humans are far more complex than plants, but it's true that two humans in the same circumstances can have two very different ways of being in the world.

To thrive is a choice. It's an attitude, and your ability to thrive in the world is deeply connected to the actions you take on a daily basis and the belief structures you embrace.

Training your mind, body, and spirit to grow and flourish doesn't need to be complicated. Here are 31 simple practices to move from surviving to thriving.


1. Take time in the morning to find your center and set intentions for the day

Make inner stillness and connection your sanctuary and set the scene for how you want your day to unfold.

2. Consistently let go of expectations

If the expectations placed upon you by society, family, friends, peers, colleagues, or even yourself, aren't in alignment with the energy you wish to embody, let them go.

3. Listen intently without judgment

The mind loves to analyze and judge. Take a breath, take a step back, allow your consciousness to listen fully and release the inclination to jump into judgment.

4. Enjoy nature

The trees, birds, bees, rushing water, and desert sand have so much to teach. Be with them and tune into the energy of simply being.


5. Eat nourishing whole foods

Your body will thrive on foods which come from the Earth instead of a factory.

6. Get up and dance when you feel too serious

Movement releases stagnation. Where else would the phrase 'shake it off' come from? When the worries of the world weigh you down, play your favorite song, get up and let the lightness of your being shine through.

7. Unplug your devices and relish in the stillness

The average digital consumer has around 4 devices. These devices too often serve as distractions. Tune them out so that you can tune into the sweet stillness of the Divine within you.

8. Be mindful of complaining too much

Focus more on what you love and admire and less on what you loathe. You'll be amazed how this alone attracts more love and abundance in your life.

9. Detox from TV

Too much television can be a vortex of mental confusion. It's easy to lose hours staring at the bright array of characters, stories, alluring advertisements, and fear-based news reports. Take back your time and do something that helps you grow.

10. Show your appreciation for the people who support you

Appreciation energetically uplifts those who love you. Take the time to send a thoughtful note of appreciation to someone today.


11. Do something you've never done before

The world has so much to offer you. Never stop exploring the endless opportunities for expansion available to you.

12. Get lost in a storybook

An enchanting story has the power to expand your horizons and give your creativity and imagination the chance to guide you to a magical place.

13. Spend time with family

Life can be busy but set the intention to spend quality time with your soul family as much as possible.

14. Practice radical gratitude

Good things come to people who are grateful. Even when it's difficult, there's always something to be grateful for.

15. Write in a journal for 5 minutes a day

Pouring your emotions onto paper releases them in a way that can be difficult with words. Write your heart out for 5 minutes a day and witness how your energy shifts afterward.


16. Set goals and take daily action to make them happen

The thing about goals is that it's the small actions you take which add up to accomplishing whatever you set out to do. Break your goals down into daily bite-sized chunks and you will succeed.

17. Formulate a personal mantra

You know yourself better than anyone, and you have it in you to LOVE yourself better than anyone. Wherever you need support, create a personal mantra which affirms your true nature. I am powerful. I am light. I am love. I am worthy. Choose a mantra that resonates and repeat your loving affirmation often.

18. Learn something you assumed to be difficult

Maybe you've always wanted to cook a whole chicken, or knit a cool scarf, or build a sturdy table, but you thought it was too difficult. Push your boundaries of comfort and give trying something challenging an honest go.

19. Put yourself in someone else's shoes

Really trying to feel what another person in your life is dealing with builds empathy and connection.

20. Plant something

Witnessing a seed transform is an inspirational and empowering action.

21. Compliment a stranger

A stranger is just a friend you've yet to meet. When a compliment comes from a genuine place within, it has the power to uplift whoever receives it.


22. Embrace alone time

Get to know and love yourself, and no matter, what you'll always have a friend.

23. Sleep in

Give yourself permission to get some extra sleep when you need it, even if the house is messy and your to-do list is long.

24. Don't assume

Assumptions cause suffering and they're rooted in ego, not truth. Let them go and find freedom in releasing the burden of assuming.

25. Remind yourself that you are light

You are a luminous being and your light is contagious, let it shine forth.

26. Transform your to-do list

Instead of doing what's easy, do the things you least want to do first. You'll feel more accomplished and move through your list with ease.

27. Choose love over fear

In each moment, be mindful and ask yourself if you're coming from a place of fear or love. Bring awareness to the different sensations and outcomes of each energy. The choice from there is obvious. Love always wins.

28. Seek out the good in the situation

It's easy to focus on the negative, but do your best to find the good in each person, place, and situation you encounter.


29. Laugh as much as possible

Laughter is medicine for the soul. Find every opportunity you can to bring more lightness into your life and others and laugh without inhibition.

30. Find your purpose

If you haven't already, seek out that which you're truly passionate about. Set the intention every single day to recognize your purpose.

31. Pay it forward

Do kind things for others without expecting recognition. Buy the next person in line a coffee. Let someone in during rush hour. Volunteer at a local soup kitchen. Share what you can from your heart and you will thrive.